استاد شهریار؛نیما یوشیج و دکتر عباسعلی رضائی

26 شهریور سالگرد عروج مردمی ترین و چیره دست ترین؛ بزرگترین  شاعر دیار آذربایجان بود که با اشعارش رسای خود به زبان ترکی با سرودن "حیدر بابایه سلام" روحی دوباره در این زبان اصیل که می رفت با اعمای سیاستهای ضد اسلامی و تفرقه گریانه و قومیتگرانه مزدوران پهلوی منحوس دمید و پویایی؛ظرافت؛فرهنگ و اصالت ریشه دار هزاران ساله این زبان باستانی را بر معاندین کوردل که به تحقیر سایراقوام و ملل می پرداختند را اثبات کرد. 28 شهریور نیز روز مهمی برای من بود . درست یکسال پیش بود که از پایان نامه کارشناسی ارشدم با موفقییت دفاع کرم و تمجید و تحسین مرحوم دکتر عباسعلی رضائی را کسب کردم. ولی صد افسوس که چند روز  بعد از دفاعیه  در 5 یا 6 مهر در شبی پاییزی دار فانی را وداع گفت و جامعه ادبیات و زبان را داغدار ساخت یادآور خاطره ایی تلخ برایم نیز می باشد.

در سالروز رحلت استاد شهریار به یاد نقل خاطره ایی از دکتر رضائی افتادم که خالی از لطف و بی ربط به یادبود استاد شهریار نیست.استد نقل می کرد که در سالهای جوانی که دبیر زبان بودم شخصی به پاتوق ما در نزدیکی کوچه ارک که یک کتابفروشی بود و مراجعه کرد که  ظاهرش  حاکی از این بود که مسافر و از اهالی شملا کشور بود و این شخص کسی نبود جز نیما یوشیج که به دیدار استاد شهریار امده بود ولی آدرس نداشت. من هم با اشتییاق فراوان به عنوان راهنما با نیما همراه شدم و به منزل استاد شهریار که در کوچه های پشتی عمارت شهرداری شهر اولین ها تبریز قرار داشت ؛رهسپار شدیم. وقتی در باز شدو استاد شهریار ؛نیما یوشیج را مشاهده کرد به گرمی وی را درآغوش کشید و ما را به داخل منزل تعارف کرد.

ولی تاسف دکتر رضائی از از این بود که کاش درآنروز شخصا

دوربین عکاسی به همراه داشتم و از این حادثه


تاریخی عکسی به یادگار می داشتم.

خواستم با نقل این خاطره ادای احترامی کرده باشم به دکتر رضائی استاد مشاورم   و استاد شهریار  همکار بانکی  در بانک فلاحت و پیشه آن ایام  (کشاورزی امروز)  این دو فخر و اعتباردیار آزربایجان که روحشان شاد و قرین رحمت باد.

/ 2 نظر / 25 بازدید
سایه

سلام میگم عجب خاطرات هیجان انگیزی دارید شماااا...

سعید مجردی

سلام و خسته نباشید. دکتر عباسعلی رضایی انسان بزرگواری بود. 4 سال در محضر استاد در دانشگاه ملی تبریز در سالهای 73 تا 77 تحصیل کرده ام. خدا رحمتش کند. تکرار نمی شود و هیچ کس در این مقام با او قابل قیاس نیست. او مملو از سخنان نغز بود و پر از تجربه